ببخش ...

ببخش خودت را…
برای تمام راه های نرفته و برای تمام بی راهه های رفته…
ببخش ، بگذار احساست هوایی بخورد..
گاهی بدترین اتفاق ها هدیه ی زمانه و روزگارند…
خطاهایت را بشناس و تنهاییت را بین خودت و خدایت نگه دار
تا خدا هست دیگر نیازی به هیچ چیز نیست ،
تا بگویی خدایا ببخش ، به دورت میگردد ، میبوسدت و میگوید
جانم ، چه کرده ای مگر؟؟؟
ببخش و بگذار با دیدنت هر رهگذره نا امیدی لبخند بزند
و رو به آسمان و زیر لب بگوید : هنوز هم میشود از نو شروع کرد…
+ نوشته شده در ۱۳۹۴/۰۵/۱۵ ساعت ۴:۲۸ ب.ظ توسط محب
|
یا علی گفتیم و عشق آغاز شد.